Wie ben ik?

Hey daar, hoi! Ik heet Li-Mei en ik ben op mijn vijfde met mijn moeder naar Nederland verhuisd. Mijn vader had hier een restaurant, waar we uiteindelijk bij hem introkken.

Nederlands leren vond ik in het begin best lastig. Wat een moeilijke taal is dat zeg!

Ik ben dol op paarden. Vlak bij het restaurant zat een manege en daar ging ik vaak naartoe om te rijden. Daar leerde ik tante Cor kennen en van haar wilde ik heel graag paardrijden leren.

Mijn ouders vonden me daar eerst nog te jong voor. En eerlijk gezegd zagen zij liever dat ik in het restaurant bleef werken, zodat ik het later misschien zou overnemen. Maar dat was helemaal niet wat ik wilde.

Ik wilde iets betekenen voor anderen. De politie leek me alleen wat te heftig en te hoog gegrepen, terwijl beveiliging me juist weer te saai leek.

Totdat een goede vriend met het idee kwam om bij de handhaving te gaan werken. Dat sprak me meteen aan, al vond ik het ook spannend. Ik wist niet zeker of ik wel geaccepteerd zou worden, zeker omdat ik uit China kom en nog veel moest leren.

Toen de opleiding begon, merkte ik al snel dat er mensen van allerlei nationaliteiten waren. Iedereen behandelde me met respect, en mijn onzekerheid verdween eigenlijk meteen. Achteraf gezien was die angst totaal onterecht.

Ik heb er ook mooie vriendschappen aan overgehouden. Zoals Gregory, die later weer terugging naar defensie, en Anne-Fleur, die na de opleiding bij de BOA OV is gaan werken. Zij is nog steeds één van mijn beste vriendinnen.